Een blog over zelfvertrouwen

In mijn praktijk kom ik regelmatig mensen tegen die volledig leven ‘op goedkeuring van anderen’. Bij elke stap die ze nemen vragen zij zich af: “Wat zou mijn partner, collega of baas hiervan vinden en keuren zij het wel goed?” Ik ben ervan overtuigd dat deze manier van leven erg vermoeiend is en mensen niet gelukkig maakt. In de afgelopen jaren heb ik gezocht naar manieren om hier zelf mee om te gaan en om anderen te helpen dit ook te doen.

Vanaf mijn 12e jaar speel ik gitaar in verschillende bandjes, waarmee ik vaak op podia heb gestaan. Dit is een ideale plek om te leren omgaan met meningen van anderen. Hieronder beschrijf ik hoe dit bij mij verliep.

Zelfvertrouwen is de grondslag voor adequaat optreden – Ralph Waldo Emerson

Hoe ik het vroeger deed

We oefenden elke week met de band en de nummers die wij tijdens optredens gebruikten zaten er goed in. Toch was er altijd een bepaalde onzekerheid in mij. “Zou het wel goed gaan, als ik maar geen fouten maak!” Optredens waren pas geslaagd als de zaal goed vol zat en mensen enthousiaste reacties gaven. Ik was meer bezig met observeren hoe het publiek reageerde op de muziek dan met mijn eigen ervaring. Negatieve reacties waren bijna ‘dodelijk’ voor mij en ik liep daar weken mee rond. Dit terwijl er altijd veel meer positieve reacties waren, maar die zakten snel weer weg. Kortom: het was een zware en wankele strijd!

Zelfvertrouwen

Wat mij aan het denken zette

Het viel mij op dat één optreden door verschillende mensen in het publiek anders beleefd werd. De één ging er helemaal in op en was door het dolle heen. De ander keek er rustig naar en genoot (of niet) en gaf daar weinig uiting aan. Weer een ander had er toch een andere verwachting van en was verrast of teleurgesteld.

Wat je ziet gaat over jezelf

Inmiddels begrijp ik dit verschijnsel beter. Wat je waarneemt gaat immers meer over jezelf dan over wat je ziet. Volg je mij nog? Even een voorbeeld. Stel: je gaat naar een optreden van jouw favoriete band en je voelt je een beetje ziek en je moet morgen naar de tandarts voor die behandeling waar je zo tegenop ziet. Hoe sta je daar voor dat podium? Nu een andere variant: je voelt je fitter dan ooit, de zon schijnt al een tijdje en je bloeit weer helemaal op. Heeft dit invloed in hoe je het optreden beleeft?

Reflecteren op anderen

Naast ‘hoe iemand zich voelt’ kunnen er ook andere dingen aan de hand zijn. Zo heb ik een hele tijd de gewoonte gehad om, als ik naar een band keek, deze af te kraken. Dit had meestal meer te maken met mijn onzekerheid over mezelf als muzikant dan over de band in kwestie. Mijn manier om met mijn onzekerheid om te gaan was om anderen af te kraken. Wel zo makkelijk, want dan hoef je niet aan jezelf te werken. Gelukkig ben ik hier lang geleden mee gestopt, omdat ik niet alleen mezelf maar ook anderen daarmee in de weg zat.

Een andere strategie

Met andere woorden: het is een beetje kortzichtig om als muzikant (of als wat dan ook) de manier waarop iemand in de zaal staat als publiek te koppelen aan de kwaliteit van jouw optreden, want er zit waarschijnlijk veel meer achter. Dit vraagt om een nieuwe strategie. Maar hoe pakken we dat aan?

Mijn zaak niet!

Een zin heeft mij erg geholpen om hier anders mee om te gaan. Hij is voor mensen die al lang afhankelijk zijn van goedkeuring moeilijk te geloven. Ik hoorde hem op een luister CD van Dr. Wayne Dyer: “Wat anderen van mij denken, is mijn zaak niet!”

Even voor de duidelijkheid: er staat niet “…, kan mij niet schelen”. Bedoeld wordt dat wat anderen van jou denken hun zaak is, en niet de jouwe. Wat ze over jou denken gaat vaak helemaal niet over jou. Het zegt meer over hoe ze zelf in het leven staan. Prettig om te weten toch? Als je deze zin niet gelooft, blijf hem dan net zo vaak herhalen tot je dat wel doet. Je zal merken hoe bevrijdend het is.

Hoe ik het nu doe

Mijn optredens met de band verlopen nu heel anders dan vroeger. Ik richt mij vooral op wat ik zelf ervaar en ik zorg ervoor dat die ervaring goed is. Hoeveel publiek er is maakt mij niet uit. Ik zorg dat ik plezier heb en de rest is bijzaak geworden. De optredens zijn leuker geworden, net als de reacties van het publiek. Het voelt heerlijk om niet meer afhankelijk te zijn van het applaus, al blijf ik er natuurlijk van genieten!

canefield

 

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail


Gerelateerde artikelen

 

Meer lezen over zelfvertrouwen? Lees dan mijn blog op de Veldsterkte website: Handen uit de mouwen voor meer zelfvertrouwen!

Over de auteur

Jeroen Rietveld (1977) is afgestudeerd arbeids- en organisatiepsycholoog (MSc, Open Universiteit). Hij weet dat mensen tot veel meer in staat zijn dan ze zelf denken. Zijn missie is om mensen dit te laten inzien en ze te begeleiden naar een wonderlijk mooi leven.

 

15 reacties

  1. hansie-Reply
    6 mei 2015 at 23:39

    Dat is een mooie zin: wat een ander van me vindt, is mijn zaak niet. Ik zal die onthouden… man, man wat is t soms toch moeilijk om dat los te laten. Het zal wel in mijn verbeelding liggen, maar ik heb wel s t idee dat mensen ook wel erg veel van me vinden. In negatieve zin natuurlijk… als je ook al niet zo in de gebaande paadjes loopt, wordt t helemaal moeilijk. Als ik strx oud en gerimpeld ben, zal t wel beter worden met de negativiteit jegens mij… 😉 ik denk dat t voor een man al iets makkelijker is. Vrouwen met hun continue idiote concurrentie strijd… ik ben heus geen fotomodel hoor, maar wel erg zelfstandig en dat is voor veel vrouwen volgens mij zeer eng oftewel bedreigend. Terwijl ik zo trouw als een hond ben en totaal niet geïnteresseerd ben in gesettelde mannen. En dan vind ik t beledigend als ik zo bekeken word als een sloerie uit de slobbe als ik alleen mijn dingen doe. Maar goed hun valse kritiek zegt dus meer over hun dan over mij. Pure angst en onzekerheid. Maar ja dat weet ik wel… maar hoe accepteer je dan dat de wereld vol zit met valse akelige mensen? Sja…ik geloof datik rijp ben voor een psychiater;) nee daar geloof ik ook niet in. Toch meer de aandacht richten op de positieve lieve mensen. Toch jammer dat daar nou net zo verrekte weinig van zijn…

    • 7 mei 2015 at 10:02

      Bedankt voor jouw reactie Hansie! Jouw reactie roept van alles bij mij op. Het nadeel van je aandacht richten op wat anderen zouden moeten veranderen is dat het eind vaak zoek raakt. Bijvoorbeeld: jij vindt dat mensen niet zo negatief over jou zouden moeten zijn en door dat te zeggen oordeel je zelf ook (negatief) over die andere mensen. Kortom: met wijzen kom je hier niet uit. Lees mijn blog: Wees wijs, wijs niet, voor meer tips hierover: https://www.praktijkvanrietveld.nl/wees-wijs-wijs-niet/ Mijn ervaring is dat hoe je de wereld ziet, veel zegt over hoe je naar jezelf kijkt. Het goede nieuws is dat je het dan ook (in je)zelf kan oplossen. Ik wens je daar veel succes mee! Groet, Jeroen

  2. 7 juni 2013 at 08:21

    Mooi beschreven Jeroen, en veel herkenning. Werken aan zelfvertrouwen is zo’n mooi proces, en levert zo veel op. Voor mij iedere keer weer mooi om terug te kunnen kijken en feilloos te kunnen zien waar de ‘groeispurten’ zaten…
    Ik kijk uit naar aankomende blogs!

    • 7 juni 2013 at 09:57

      Bedankt voor jouw reactie Arjan! Het is zeker een mooi proces om zelf en met anderen aan te werken! Af en toe terugkijken en lachen om jezelf en genieten van de vooruitgang is erg gezond!
      Groet, Jeroen

  3. 1 juni 2013 at 21:19

    Hallo Jeroen,

    Complimenten. Jouw kwetsbaarheid in het verhaal is krachtig. Het onderwerp spreekt mij zeer aan.

    Hartelijke groet,

    Maurice

    • 2 juni 2013 at 07:17

      Bedankt Maurice! Ik ben met je eens dat kwetsbaarheid heel krachtig kan zijn. Sommige mensen doen alles om hun kwetsbaarheid niet te laten zien, omdat ze denken dat ze daardoor aan kracht verliezen. Mooi onderwerp voor een blog! Groet, Jeroen

  4. Peter-Reply
    31 mei 2013 at 12:06

    Mooi stuk Jeroen, maar je wist vanmorgen al dat ik dat zou vinden…. Het negatieve geloof wat we diep van binnen over onszelf hebben, beperkt ons in vele opzichten… Hoe meer je de onzin daarvan doorkrijgt, hoe vrijer je wordt….Ik herken je hele verhaal aan mijn geschiedenis als sportleraar. 25 laaiend enthousiaste mensen in je les en jezelf druk maken over die ene die chagrijnig weg loopt (en die misschien wel een slechte dag op zijn werk had) 🙂

    • 31 mei 2013 at 15:13

      Hallo Peter, Dank je wel! Mooi voorbeeld van jou als sportleraar! Er zijn veel situaties te noemen waar dit voor opgaat. Goede reden dus om er iets mee te doen! 😉 Groet, Jeroen

  5. 30 mei 2013 at 07:20

    Heel herkenbaar deze groei en bewustwording Jeroen. Mooie zin ‘wat anderen van mij denken, is mijn zaak niet.’

    Leuk! We hebben samen nog een gedeelde passie (www.vocalpower.nl). 😉

    • 30 mei 2013 at 19:14

      Bedankt Sandra! Leuk dat wij nog een passie delen en mooie site! Klinkt goed! Groet, Jeroen

  6. 27 mei 2013 at 21:40

    Mooie waarneming en mooi verteld.

    Je eigen ervaring/beleving is leidend en ga niet bedenken hoe of wat anderen denken.

    Ik ben benieuwd naar je volgende bijdrage.

    • 29 mei 2013 at 15:08

      Dank je zeer Ronald! Dat heb je mooi samengevat! Ik ben zelf ook benieuwd naar mijn volgende blog, leuk om mee bezig te zijn! Groet, Jeroen

  7. Jan v.d. Berg-Reply
    27 mei 2013 at 20:31

    Mooi stukje Jeroen. Zo herkenbaar ook. Ik ga in gedachten even terug naar onze collega tijd in Dordrecht. Je zei me toen al eens; het gaat meer over jezelf dan over die ander. Doelende op iets wat ik je verteld had m.b.t. een persoon die ik toen nog al druk vond. ‘T is me altijd bijgebleven. Zo eenvoudig, maar ook zo waar.

    • 27 mei 2013 at 20:33

      Hallo Jan, Bedankt voor jouw waardevolle reactie! Ik kan mij het voorval inderdaad herinneren! Wat zo mooi is aan dat ‘wat je ziet over jezelf gaat’ is dat je er dus ook invloed op hebt. Is dit leven niet geweldig! 😉 Hoop je snel weer te zien en spreken! Groet, Jeroen

Laat hieronder je reactie achter!