Luister naar je lichaam en denk slim!

De adviezen in de titel van dit artikel lijken misschien voor de hand liggend. Dit maakt ze echter niet minder krachtig en belangrijk. Aan de hand van een waargebeurd verhaal schets ik in dit artikel een voorbeeld van hoe het denken ervoor kan zorgen dat je je goed voelt, ook als er iets gebeurt wat er in eerste instantie voor zorgt dat je erg schrikt!

Dat is schrikken!

Het is 7.30 uur en ik zit in de trein op weg naar de tweede dag van een driedaagse cursus. Het is een drukke periode en na de eerste trainingsdag gisteren heb ik mijn schoenen bij de deur uitgedaan en ik ben er zo weer ingestapt vanmorgen. Ik heb hoofdpijn, ben moe, probeer de inzichten van de eerste dag te verwerken en ik zit een beetje suf naar de vloer van de trein te kijken als ik ineens hevig schrik!

Verschillende schoenen

Ik kijk naar mijn eigen schoenen en ik zie dat ik twee verschillende heb aangetrokken. Nu denk je misschien: logisch, schoenen zijn altijd verschillend, maar dit waren twee schoenen van twee verschillende paren. Het waren alle twee nette schoenen, maar ze zagen er toch echt heel anders uit en ze voelde heel anders. Met de verbouwing thuis waren de paren waarschijnlijk door elkaar geraakt.

Een verrassende reactie

Er gaat van alles door mijn hoofd. Bijvoorbeeld een complete verbazing dat ik kennelijk mijn eigen voeten niet meer voel en een soort schrik alsof ik het gas had laten aanstaan en er nu ineens achter kwam. De reactie die volgde kwam voor mijzelf en voor mijn medereizigers als een complete verrassing. Ik begon namelijk keihard te lachen, midden in een volle trein. Ik zie de gezichten van de mensen in de trein nog voor mij. Ik was overigens meteen van mijn hoofdpijn en vermoeidheid af.

ABC

De reis duurde nog ongeveer 45 minuten en de trein was al gaan rijden. Terug naar huis was geen optie. In een fractie van een seconde besluit ik om hier iets positiefs uit te halen. Ineens bedenk ik mij dat dit het bewijs is van die mooie psychologische RET-theorie. Met behulp van een ABC driehoek leggen ze daarbij uit dat het niet de situatie (A) zelf direct leidt tot een consequentie (C), maar dat het van belang is hoe je over iets denkt en wat je gelooft (B). Vertaald naar de situatie waarin ik in de trein zat: het feit dat ik twee schoenen aan heb, die niet bij elkaar passen, bepaalt niet welke emotie ik ervaar, maar mijn gedachten (of wat ik over die schoenen geloof) wel. Leuk verhaal, maar hoe weet ik nou zo zeker dat die schoenen niet bepalen hoe ik mij ga voelen vandaag? Simpel: ik heb gisteren de hele dag op hetzelfde paar schoenen gelopen. Het is mij gisteren niet opgevallen en ik heb mij er niet vervelend over gevoeld!

Zo blijkt weer: er is niets zo praktisch als een goede theorie! Dit neemt niet weg dat er wel een paar signalen uit deze situatie te halen zijn, waar ik wat mee kan, bijvoorbeeld mijn schoenen sorteren en eens beter naar mijn lichaam luisteren.

Wat denk je zelf?

Met nog een half uur te gaan bedacht ik om er open in te gaan: gisteren was het gebrek aan afstemming in mijn schoeisel niemand opgevallen, maar ik wilde het meteen aan de orde stellen. Ik was erg enthousiast over mijn ervaring in de trein en ik wilde die ervaring delen. We hebben hard gelachen en ik heb mij de hele dag senang gevoeld met dit bijzondere paar schoenen. Voor mij een duidelijk bewijs om wat ik zie (in mijn werkelijkheid) te scheiden van wat het met mij doet en te blijven zoeken naar wat ik er zelf over denk!

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail


Gerelateerde artikelen

Over de auteur

Jeroen Rietveld (1977) is afgestudeerd arbeids- en organisatiepsycholoog (MSc, Open Universiteit). Hij weet dat mensen tot veel meer in staat zijn dan ze zelf denken. Zijn missie is om mensen dit te laten inzien en ze te begeleiden naar een wonderlijk mooi leven.

 

10 reacties

  1. Mille van der Heijde-Reply
    11 augustus 2014 at 21:01

    Leuke ervaring! Dit is me ook een keer overkomen – natuurlijk op de dag dat ik binnen de afdeling aan iedereen werd voorgesteld -. Ik zag er alleen maar de humor van in en heb me verontschuldigd met de mededeling:”Thuis heb ik nog zo’n paar!”

    • 11 augustus 2014 at 21:31

      Leuk dat jij het ook hebt meegemaakt Mille en wat een creatieve oplossing! Bedankt voor jouw reactie. Groet, Jeroen

  2. 4 maart 2013 at 13:24

    Ik kan me nog herinneren dat mijn vader op de bruiloft van mijn zusje tot die ontdekking kwam. Maanden hadden we gezocht naar schoenen voor die dag en toen had hij op de bewuste dag twee verschillende aan. Een paar jaar geleden had ik ook twee verschillende schoenen aan naar mijn praktijk en dacht ik aan het verbijsterde gezicht van mijn vader.

    • 4 maart 2013 at 13:27

      Mooi! Dit soort momenten vergeet je nooit!

  3. 20 februari 2013 at 16:52

    Bedankt voor jouw reactie Jacoline! Geweldig dat je zo kon lachen om je eigen blooper. Het is een goed advies om jezelf niet te serieus te nemen!

  4. 20 februari 2013 at 16:43

    Hoi Jeroen,

    Lees dit nu pas, maar schoot spontaan in de lach. Wat een heerlijke ervaring. Soms is dat het beste wat je kunt doen. Hartelijk lachen om jezelf.

    Vorige week had ik ook zo’n blooper momentje. Ik schenk mezelf koffie in bij de kerk, maak zo’n lastig koffiemelkkuipje open en giet de koffiemelk zo…. in de prullenbak.

    Wanneer ik bedremmeld met een leeg kuipje in mijn handen sta, schiet ik keihard in de lach en gelukkig mijn buurvrouw ook die me met verbazing stond aan te kijken waar ik nou eigenlijk mee bezig was. Het leven is leuk.

  5. 9 januari 2013 at 08:07

    Gisteren ben ik je gaan volgen op Twitter, nu al waardevol!

    • 9 januari 2013 at 08:22

      Prachtig om te horen Dolf! Dank!

  6. 17 november 2012 at 10:02

    Echt heel komisch Jeroen! En ‘opgelost’ zoals je het zelf ‘predikt’, dus complimentje!! Hartelijke groet, Peter Verbeek

    • 17 november 2012 at 10:11

      Bedankt Peter! Leuk dat je het gelezen hebt!

Laat hieronder je reactie achter!